Chapter 1 of 1

Chapter 1

마르틴 루터 박사의 논제

면죄부의 권능과 효력에 관하여

마르틴 루터 박사, 1517년

출간:
『마르틴 루터 저작집』(Works of Martin Luther)
Adolph Spaeth, L. D. Reed, Henry Eyster Jacobs 외 번역·편집
(필라델피아: A. J. Holman Company, 1915), 제1권, 29~38쪽.

마르틴 루터 박사의 면죄부의 권능과 효력에 관한 논제

1517년 10월 31일

진리를 사랑하고 이를 밝히 드러내고자 하는 열망에서 다음의 명제들을 비텐베르크에서 토론에 부치노라. 토론은 문학 석사이며 신성신학 석사이고 같은 곳의 상임 강사이신 경건하신 아버지 마르틴 루터의 주관 아래 진행될 것이다. 이에 참석하여 우리와 함께 구두로 토론할 수 없는 이들은 서신으로라도 그리하기를 청하는 바이다.

우리 주 예수 그리스도의 이름으로. 아멘.

1. 우리 주 스승 예수 그리스도께서 “회개하라”(Poenitentiam agite)고 말씀하셨을 때, 그분은 믿는 자들의 삶 전체가 회개여야 한다는 뜻으로 이르신 말씀이다.

2. 이 말씀은 성례적 고해성사, 곧 사제가 집전하는 고백과 보속을 가리키는 뜻으로 해석될 수 없다.

3. 그러나 이 말씀이 내적 참회만을 뜻하는 것도 아니다. 참으로 내적 참회가 있다면, 그것은 반드시 밖으로 드러나 육체의 갖은 극기로 나타나기 마련이다.

4. 그러므로 [죄의] 형벌은 자기를 미워함이 계속되는 한 지속된다. 이것이야말로 참된 내적 참회이며, 우리가 천국에 들어가기까지 이어지는 것이다.

5. 교황은 자기 자신의 권위로나 교회법의 권위로 스스로 부과한 형벌 외에는 어떤 형벌도 사면할 뜻이 없으며, 사면할 수도 없다.

6. 교황은 하나님께서 이미 사면하셨음을 선언하고 그 사면에 동의하는 방식이 아니고서는 어떤 죄책도 사면할 수 없다. 다만 그의 재판권에 유보된 사안에 한해서는 사면을 베풀 수 있다. 만일 그러한 사안에 대한 그의 사면 권한이 경시된다면, 그 죄책은 온전히 용서받지 못한 채로 남게 될 것이다.

7. 하나님께서는 동시에 모든 일에서 자신을 낮추고 그분의 대리자인 사제에게 복종하는 자가 아니고서는 그 누구에게도 죄책을 사면하지 아니하신다. 8. 참회 교회법은 오직 살아 있는 자들에게만 부과되는 것이며, 교회법 그 자체에 비추어 볼 때 죽어 가는 자에게는 아무것도 부과되어서는 안 된다.

9. 그러므로 교황 안에 계신 성령께서는 우리에게 자비로우시니, 이는 교황이 자신의 교령 가운데 언제나 임종의 경우와 긴급한 경우를 예외로 두는 까닭이다.

10. 죽어 가는 자에게 부과된 교회법상의 보속을 연옥의 형벌로 떠넘기는 사제들의 행위는 무지하고 악한 일이다.

11. 교회법상의 형벌을 연옥의 형벌로 바꾸어 놓는 이러한 변경은 분명 주교들이 잠든 사이에 뿌려진 가라지 가운데 하나이다.

12. 옛 시대에는 교회법상의 형벌이 사죄 선언 이후가 아니라 그 이전에 부과되었으니, 이는 참된 통회의 시험으로 삼기 위함이었다.

13. 죽어 가는 자들은 죽음으로 말미암아 모든 형벌에서 벗어난다. 그들은 이미 교회법의 규정에 대하여 죽은 자들이며, 따라서 그 규정에서 풀려날 권리가 있다.

14. 죽어 가는 자의 [영혼의] 불완전한 건강, 곧 불완전한 사랑은 필연적으로 큰 두려움을 동반하며, 그 사랑이 작을수록 두려움은 더욱 커진다.

15. 이 두려움과 공포는 그 자체만으로도(다른 것은 차치하고라도) 연옥의 형벌을 이루기에 충분하니, 절망의 공포에 지극히 가깝기 때문이다.

16. 지옥과 연옥과 천국은 절망, 거의 절망에 가까운 상태, 구원의 확신이 서로 다른 것과 같이 서로 다른 것으로 보인다.

17. 연옥에 있는 영혼들에게는 공포가 줄어들고 사랑이 자라나는 일이 필요한 듯하다.

18. 이성으로나 성경으로나 그 영혼들이 공로의 상태, 곧 사랑이 자라나는 상태 밖에 있다는 것은 증명되지 아니한 듯하다.

19. 또한 그 영혼들이, 혹은 적어도 그들 모두가 자기 자신의 복됨에 대하여 확신하거나 보증되어 있다는 것 역시 증명되지 아니한 듯하다. 비록 우리는 그 복됨에 대하여 꽤 확신할 수 있다 하더라도 그러하다.

20. 그러므로 교황이 “모든 형벌의 완전한 사면”이라 말할 때, 그는 실상 “모든 것”이 아니라 오직 자신이 부과한 것만을 뜻할 따름이다.

21. 그러므로 교황의 면죄부로 말미암아 사람이 모든 형벌에서 벗어나 구원을 받는다고 말하는 면죄부 설교자들은 그릇되어 있다.

22. 또한 교황은, 교회법에 따라 이 세상에서 마땅히 치러야 할 형벌을 연옥에 있는 영혼들에게 사면하여 주지 아니한다. 23. 만일 누군가에게 온갖 형벌의 사면을 베푸는 일이 조금이라도 가능하다면, 그 사면은 오직 가장 완전한 자, 곧 지극히 소수에게만 베풀어질 수 있음이 분명하다.

24. 그러므로 백성의 태반은 형벌에서 풀려남이라는 저 무분별하고 요란한 약속에 속임을 당할 수밖에 없다.

25. 교황이 연옥에 대하여 일반적 방식으로 가진 권세는, 어떤 주교나 본당사제가 자기 교구나 본당 안에서 특별한 방식으로 가진 권세와 같을 따름이다.

26. 교황이 [연옥에 있는] 영혼들에게 사면을 베풀 때, 그가 지니지 못한 열쇠의 권세로써가 아니라 중보의 방식으로 그리하는 것은 합당한 일이다.

27. 헌금함에 동전이 짤랑 떨어지는 순간 영혼이 [연옥에서] 날아오른다고 말하는 자들은 사람의 가르침을 설교할 따름이다.

28. 헌금함에 동전이 짤랑 떨어질 때 이득과 탐욕이 늘어날 수 있음은 분명하다. 그러나 교회의 중보의 결과는 오직 하나님의 권능에 달려 있을 뿐이다.

29. 연옥에 있는 모든 영혼이 거기서 속량되기를 원하는지 누가 알겠는가. 성 세베리누스와 성 파스칼리스의 전설에서 보는 바와 같이 말이다.

30. 그 누구도 자기의 통회가 진실된 것이라 확신할 수 없으며, 하물며 온전한 사면을 얻었다고 확신하기는 더욱 어렵다.

31. 참으로 회개하는 사람이 드문 만큼, 참으로 면죄부를 사는 사람도 드물다. 곧 그러한 사람은 지극히 드문 것이다.

32. 사면증서를 가졌다는 이유로 자신의 구원을 확신하는 자들은 그들을 가르친 자들과 더불어 영원히 정죄를 받으리라.

33. 사람들은 교황의 사면증서가 사람을 하나님과 화목하게 하는 저 헤아릴 수 없는 하나님의 선물이라 말하는 자들을 경계해야 한다.

34. 이 “면죄의 은혜”는 오직 성사적 보속의 형벌에만 관계되며, 이러한 형벌은 사람이 정한 것이기 때문이다.

35. 연옥에서 영혼을 속량해 내거나 고해 특권증을 사고자 하는 자들에게 통회가 필요 없다고 가르치는 자들은 그리스도교의 교리를 설교하는 것이 아니다.

36. 참으로 회개하는 그리스도인은 누구나 사면증서가 없이도 형벌과 죄책의 완전한 사면을 받을 권리가 있다.

37. 산 자든 죽은 자든 참된 그리스도인은 누구나 그리스도와 교회의 모든 복락에 참여하며, 이 복락은 사면증서가 없이도 하나님께서 그에게 허락하신 것이다.

38. 그럼에도 교황이 베푸는 사면과 [교회의 복락에의] 참여는 결코 가볍게 여겨져서는 안 된다. 이는 앞서 말한 바와 같이 하나님의 사면을 선언하는 것이기 때문이다.

39. 가장 예리한 신학자들이라 할지라도 사면의 풍성함과 [그에 더한] 참된 통회[의 필요]를 한꺼번에 백성에게 권하는 일은 지극히 어렵다.

40. 참된 통회는 형벌을 구하며 또한 사랑하거니와, 후한 사면은 도리어 형벌을 덜어 주어 형벌이 미움을 사게 하거나, 적어도 그리할 빌미를 줄 따름이다.

41. 사도적 면죄부는 신중하게 설교되어야 하나니, 백성이 이를 다른 사랑의 행위보다 나은 것으로 그릇 여기지 않도록 함이다.

42. 그리스도인들은 이렇게 가르침을 받아야 한다. 교황은 면죄부를 사는 일이 결코 자비의 행위에 견주어질 수 있다고 여기지 아니한다.

43. 그리스도인들은 이렇게 가르침을 받아야 한다. 가난한 자에게 베풀거나 궁핍한 자에게 꾸어 주는 자는 면죄부를 사는 것보다 나은 일을 행함이다.

44. 사랑의 행위로써 사랑이 자라고 사람이 더 나아지기 때문이다. 그러나 면죄부로는 사람이 더 나아지지 아니하며, 다만 형벌에서 벗어날 따름이다.

45. 그리스도인들은 이렇게 가르침을 받아야 한다. 궁핍한 자를 보고도 지나쳐 그 돈을 면죄부에 쓰는 자는 교황의 면죄부가 아니라 하나님의 진노를 사는 것이다.

46. 그리스도인들은 이렇게 가르침을 받아야 한다. 남을 만큼 넉넉하지 못하다면 자기 식구의 생계에 쓸 것은 남겨 두어야 하며, 결코 면죄부에 허비해서는 안 된다.

47. 그리스도인들은 이렇게 가르침을 받아야 한다. 면죄부를 사는 일은 자유 의사에 속한 것이지 명령에 속한 것이 아니다.

48. 그리스도인들은 이렇게 가르침을 받아야 한다. 교황은 면죄부를 내릴 때 그들이 바치는 돈보다 그들이 자기를 위하여 드리는 경건한 기도를 더 필요로 하며, 그것을 더 바란다.

49. 그리스도인들은 이렇게 가르침을 받아야 한다. 교황의 면죄부는 그것에 마음을 의지하지 아니할 때에야 유익하며, 그것으로 말미암아 하나님을 두려워하는 마음을 잃는다면 도리어 크게 해롭다.

50. 그리스도인들은 이렇게 가르침을 받아야 한다. 교황이 면죄부 설교자들의 착취 실상을 안다면, 성 베드로 대성당이 자기 양 떼의 가죽과 살과 뼈로 지어지기보다 차라리 잿더미가 되기를 바랄 것이다.

51. 그리스도인들은 이렇게 가르침을 받아야 한다. 설령 성 베드로 대성당을 팔아야 할 지경에 이른다 할지라도, 교황은 몇몇 면죄부 장사꾼들에게 돈을 갈취당한 수많은 이들에게 자기 금고에서 돈을 내어 주기를 원하며, 또한 그리하는 것이 그의 마땅한 본분이다.

52. 사면증서를 통한 구원의 확신은 헛된 것이니, 위임관은 물론이요 교황 자신이 그 위에 자기 영혼을 걸었다 할지라도 그러하다.

53. 어떤 교회들에서 면죄부를 설교하게 하려고 다른 교회들에서 하나님의 말씀을 아주 잠잠케 하라고 명하는 자들은 그리스도의 원수요 교황의 원수이다.

54. 한 설교 안에서 하나님의 말씀보다 면죄부에 같거나 더 긴 시간을 들인다면, 이는 하나님의 말씀을 모독함이다.

55. 면죄부는 지극히 작은 일이거늘 종 하나와 한 차례의 행렬과 의식으로 기념되는 터에, 지극히 큰 일인 복음은 백 개의 종과 백 차례의 행렬과 백 차례의 의식으로 선포되어야 한다는 것이 교황의 뜻임에 틀림없다.

56. 교황이 그로부터 면죄부를 내어 주는 그 “교회의 보화”란 그리스도의 백성 사이에 충분히 거명되지도 알려지지도 아니하였다.

57. 그것이 현세의 재물이 아님은 분명하다. 이는 많은 판매자들이 그와 같은 재물을 그리 쉬이 풀어내지 아니하고 다만 거두어들이기만 하기 때문이다.

58. 또한 그것은 그리스도와 성인들의 공로도 아니다. 이는 교황이 없어도 그 공로는 언제나 속사람에게는 은혜를, 겉사람에게는 십자가와 죽음과 지옥을 이루어 내기 때문이다.

59. 성 라우렌티우스는 교회의 보화가 곧 교회의 가난한 자들이라 하였으나, 이는 자기 시대의 그 낱말 용법을 따라 이른 것이다.

60. 우리는 섣부름 없이 말하거니와, 그리스도의 공로로 주어진 교회의 열쇠가 곧 그 보화이다.

61. 형벌의 사면과 유보된 죄목의 사면에는 교황의 권세만으로도 족함이 분명하기 때문이다.

62. 교회의 참된 보화는 하나님의 영광과 은혜의 지극히 거룩한 복음이다.

63. 그러나 이 보화는 본디 가장 꺼려지는 것이니, 먼저 된 자를 나중 되게 하기 때문이다.

64. 반면에 면죄부라는 보화는 본디 가장 환영받는 것이니, 나중 된 자를 먼저 되게 하기 때문이다.

65. 그러므로 복음의 보화는 지난날 부자들을 낚는 데 쓰던 그물이다.

66. 면죄부의 보화는 오늘날 사람들의 재물을 낚는 데 쓰는 그물이다.

67. 설교자들이 “지극히 큰 은혜”라 외치는 면죄부가 참으로 그러한 것처럼 여겨지는 것은, 오직 그것이 이익을 가져다주는 한도 내에서일 뿐이다.

68. 그러나 하나님의 은혜와 십자가의 경건에 견주어 본다면, 그것은 실로 지극히 작은 은혜에 지나지 아니한다.

69. 주교와 본당사제는 사도적 면죄부의 위임관들을 온전한 경의로 맞아들일 의무가 있다.

70. 그러나 이들 위임관이 교황의 위임 사항 대신 자기네 꿈을 설교하지 못하도록, 주교와 본당사제는 더욱 온 눈으로 살피고 온 귀로 들어야 할 의무가 있다.

71. 사도적 면죄부의 진실을 거슬러 말하는 자는 저주 받을지어다!

72. 그러나 면죄부 설교자들의 탐욕과 방자함을 경계하는 자는 복될지어다!

73. 교황이 어떤 술수로든 면죄부 매매에 손해를 꾀하는 자들을 향하여 번개같이 진노함은 마땅하다.

74. 그러나 면죄부를 구실 삼아 거룩한 사랑과 진리에 해를 꾀하는 자들을 향하여는 훨씬 더 크게 진노하심이 그의 뜻이다.

75. 교황의 면죄부가 하도 크기에 사람이 있을 수 없는 죄를 범하고 하나님의 어머니를 범하였다 할지라도 사면할 수 있으리라 여기는 것—이는 광기이다.

76. 우리는 도리어 말하거니와, 교황의 면죄부는 극히 작은 소죄 하나라도 그 죄책에 관하여는 제거할 수 없다.

77. 성 베드로 자신이 지금 교황이라 할지라도 더 큰 은혜를 베풀 수 없으리라 이르는 자가 있으니, 이는 성 베드로를 모독함이요 교황을 모독함이다.

78. 우리는 도리어 말하거니와, 현재의 교황이든 어느 교황이든 더 큰 은혜를 그 수중에 가지고 있으니, 곧 복음과 능력과 병 고치는 은사 따위이다. 이는 고린도전서 12장에 기록된 바와 같다.

79. 면죄부 설교자들이 세우는, 교황의 문장이 새겨진 십자가가 그리스도의 십자가와 동등한 가치를 지닌다고 말하는 것은 신성모독이다.

80. 이러한 말이 백성 사이에 퍼지도록 용납하는 주교와 본당사제와 신학자들은 장차 그에 대한 책임을 지게 될 것이다. 81. 이처럼 고삐 풀린 면죄부 설교는 배운 자들에게조차 교황께 마땅히 돌려야 할 경의를 비방에서, 또한 평신도의 예리한 물음에서 지켜 내기를 쉽지 않게 만든다.

82. 이를테면:—“교황은 어찌하여 거룩한 사랑과 그곳 영혼들의 절박한 곤경을 위하여 연옥을 비우지 아니하면서, 교회를 세울 하찮은 돈을 위하여는 헤아릴 수 없이 많은 영혼을 구속하는가? 앞의 까닭은 더없이 정당하건만, 뒤의 까닭은 지극히 사소하다.”

83. 또 묻기를:—“죽은 이들을 위한 위령미사와 기일미사는 어찌하여 계속되는가? 이미 구속받은 자들을 위하여 기도함이 옳지 않거늘, 교황은 어찌하여 그들을 위해 세워진 기부금을 돌려주지 아니하며, 그 철회를 허락하지도 아니하는가?”

84. 또 묻기를:—“하나님과 교황의 이 새로운 경건은 무엇인가? 돈을 받고서 불경한 원수에게는 하나님의 벗인 경건한 영혼을 연옥에서 사들이도록 허락하면서, 정작 그 경건하고 사랑스러운 영혼 자신의 곤경 때문에는 순수한 사랑으로 그 영혼을 자유롭게 하지 아니함이 어찌 된 일인가?”

85. 또 묻기를:—“참회 교회법은 이미 오래전에 실상으로나 불용으로나 폐기되어 사문화된 지 오래건만, 어찌하여 면죄부를 베푸는 일에서는 아직도 살아 효력이 있는 양 보속의 대가로 삼는가?”

86. 또 묻기를:—“교황의 재물이 오늘날 세상에서 가장 부유한 자들의 재산보다 더하거늘, 어찌하여 오직 이 성 베드로 대성당 하나만이라도 가난한 신자들의 돈이 아니라 자기 돈으로 짓지 아니하는가?”

87. 또 묻기를:—“완전한 통회로써 이미 완전한 사면과 참여의 권리를 가진 자들에게 교황이 사면하여 주는 것은 무엇이며, 그가 베풀어 주는 참여는 무엇인가?”

88. 또 묻기를:—“교황이 지금 하루에 한 번 행하는 바를 하루에 백 번 행하여 모든 신자에게 이 사면과 참여를 베푼다면, 교회에 이보다 더 큰 복이 있겠는가?”

89. “교황이 자기의 면죄부로써 돈보다 영혼의 구원을 구한다면, 이전에 이미 베풀어진 면죄부와 사면도 지금의 것과 동등한 효력을 지녔거늘, 어찌하여 그것들을 정지시키는가?”

90. 평신도의 이러한 논변과 의심을 이치를 들어 풀어 주지 아니하고 오직 힘으로만 눌러 버리는 것은, 교회와 교황을 원수들의 조롱거리로 내어주고 그리스도인들을 불행에 빠뜨리는 일이다.

91. 그러므로 면죄부가 교황의 뜻과 정신에 따라 선포되기만 한다면, 이 모든 의문은 쉬이 풀릴 것이요, 아니, 애초에 생겨나지도 아니하리라.

92. 그러므로 그리스도의 백성에게 “평강하다 평강하다” 하나 평강이 없도다 하는 모든 선지자는 물러갈지어다.

93. 그리스도의 백성에게 “십자가다 십자가다” 하나 십자가가 없도다 하는 모든 선지자는 복될지어다.

94. 그리스도인은 형벌과 죽음과 지옥을 뚫고서라도 그들의 머리 되신 그리스도를 좇기에 힘쓰도록 권면 받아야 한다.

95. 그리하여 평강의 보장을 통해서보다는 차라리 많은 환난을 통하여 하늘나라에 들어간다는 것을 담대히 신뢰할지니라.

======================================================================

This text was converted to ASCII format for Project Wittenberg by Allen Mulvey and is in the public domain. You may freely distribute, copy or print this text. Please direct any comments or suggestions to: Rev. Robert E. Smith of the Walther Library at Concordia Theological Seminary.

E-mail: CFWLibrary@CRF.CUIS.EDU
Surface Mail: 6600 N. Clinton St., Ft. Wayne, IN 46825 USA
Phone: (219) 481-2123
Fax: (219) 481-2126

======================================================================

“Disputatio pro Declaratione Virtutis Indulgentiarum.” by Dr. Martin Luther, 1483-1546 D. MARTIN LUTHERS WERKE: KRITISCHE GESAMMTAUSGABE. 1. Band (Weimar: Hermann Boehlau, 1883). pp. 233-238. PW #001-001La

======================================================================

This text was converted to ASCII format for Project Wittenberg by Rev. Robert E. Smith and is in the public domain. You may freely distribute, copy or print this text. Please direct any comments or suggestions to: Rev. Robert E. Smith of the Walther Library at Concordia Theological Seminary.

E-mail: CFWLibrary@CRF.CUIS.EDU
Surface Mail: 6600 N. Clinton St., Ft. Wayne, IN 46825 USA
Phone: (219) 481-2123
Fax: (219) 481-2126

======================================================================

Amore et studio elucidande veritatis hec subscripta disputabuntur
Wittenberge, Presidente R. P. Martino Lutther, Artium et S. Theologie
Magistro eiusdemque ibidem lectore Ordinario. Quare petit, ut qui non
possunt verbis presentes nobiscum disceptare agant id literis absentes.
In nomine domini nostri Hiesu Christi. Amen.

1. Dominus et magister noster Iesus Christus dicendo ‘Penitentiam agite &c.’ omnem vitam fidelium penitentiam esse voluit. 2. Quod verbum de penitentia sacramentali (id est confessionis et satisfactionis, que sacerdotum ministerio celebratur) non potest intelligi.

3. Non tamen solam intendit interiorem, immo interior nulla est, nisi foris operetur varias carnis mortificationes.

4. Manet itaque pena, donec manet odium sui (id est penitentia vera intus), scilicet usque ad introitum regni celorum.

5. Papa non vult nec potest ullas penas remittere preter eas, quas arbitrio vel suo vel canonum imposuit.

6. Papa non potest remittere ullam culpam nisi declarando, et approbando remissam a deo Aut certe remittendo casus reservatos sibi, quibus contemptis culpa prorsus remaneret.

7. Nulli prorus remittit deus culpam, quin simul eum subiiciat humiliatum in omnibus sacerdoti suo vicario.

8. Canones penitentiales solum viventibus sunt impositi nihilque morituris secundum eosdem debet imponi.

9. Inde bene nobis facit spiritussanctus in papa excipiendo in suis decretis semper articulum mortis et necessitatis.

10. Indocte et male faciunt sacerdotes ii, qui morituris penitentias canonicas in purgatorium reservant.

11. Zizania illa de mutanda pena Canonica in penam purgatorii videntur certe dormientibus episcopis seminata.

12. Olim pene canonice non post, sed ante absolutionem imponebantur tanquam tentamenta vere contritionis.

13. Morituri per mortem omnia solvunt et legibus canonum mortui iam sunt, habentes iure earum relaxationem.

14. Imperfecta sanitas seu charitas morituri necessario secum fert magnum timorem, tantoque maiorem, quanto minor fuerit ipsa.

15. Hic timor et horror satis est se solo (ut alia taceam) facere penam purgatorii, cum sit proximus desperationis horrori.

16. Videntur infernus, purgaturium, celum differre, sicut desperatio, prope desperatio, securitas differunt.

17. Necessarium videtur animabus in purgatorio sicut minni horrorem ita augeri charitatem.

18. Nec probatum videtur ullis aut rationibus aut scripturis, quod sint extra statum meriti seu augende charitatis.

19. Nec hoc probatum esse videtur, quod sint de sua beatitudine certe et secure, saltem omnes, licet nos certissimi simus. 20. Igitur papa per remissionem plenariam omnium penarum non simpliciter omnium intelligit, sed a seipso tantummodo impositarum.

21. Errant itaque indulgentiarum predicatores ii, qui dicunt per pape indulgentias hominem ab omni pena solvi et salvari.

22. Quin nullam remittit animabus in purgatorio, quam in hac vita debuissent secundum Canones solvere.

23. Si remissio ulla omnium omnino penarum potest alicui dari, certum est eam non nisi perfectissimis, i.e. paucissimis, dari.

24. Falli ob id necesse est maiorem partem populi per indifferentem illam et magnificam pene solute promissionem.

25. Qualem potestatem habet papa in purgatorium generaliter, talem habet quilibet Episcopus et Curatus in sua diocesi et parochia specialiter.

1. [26] Optime facit papa, quod non potestate clavis (quam nullam habet) sed per modum suffragii dat animabus remissionem.

2. [27] Hominem predicant, qui statim ut iactus nummus in cistam tinnierit evolare dicunt animam.

3. [28] Certum est, nummo in cistam tinniente augeri questum et avariciam posse: suffragium autem ecclesie est in arbitrio dei solius.

4. [29] Quis scit, si omnes anime in purgatorio velint redimi, sicut de s. Severino et Paschali factum narratur.

5. [30] Nullus securus est de veritate sue contritionis, multominus de consecutione plenarie remissionis.

6. [31] Quam rarus est vere penitens, tam rarus est vere indulgentias redimens, i. e. rarissimus.

7. [32] Damnabuntur ineternum cum suis magistris, qui per literas veniarum securos sese credunt de sua salute.

8. [33] Cavendi sunt nimis, qui dicunt venias illas Pape donum esse illud dei inestimabile, quo reconciliatur homo deo.

9. [34] Gratie enim ille veniales tantum respiciunt penas satisfactionis sacramentalis ab homine constitutas.

10. [35] Non christiana predicant, qui docent, quod redempturis animas vel confessionalia non sit necessaria contritio.

11. [36] Quilibet christianus vere compunctus habet remissionem plenariam a pena et culpa etiam sine literis veniarum sibi debitam.

12. [37] Quilibet versus christianus, sive vivus sive mortuus, habet participationem omnium bonorum Christi et Ecclesie etiam sine literis veniarum a deo sibi datam.

13. [38] Remissio tamen et participatio Pape nullo modo est contemnenda, quia (ut dixi) est declaratio remissionis divine.

14. [39] Difficillimum est etiam doctissimis Theologis simul extollere veniarum largitatem et contritionis veritatem coram populo.

15. [40] Contritionis veritas penas querit et amat, Veniarum autem largitas relaxat et odisse facit, saltem occasione.

16. [41] Caute sunt venie apostolice predicande, ne populus false intelligat eas preferri ceteris bonis operibus charitatis.

17. [42] Docendi sunt christiani, quod Pape mens non est, redemptionem veniarum ulla ex parte comparandam esse operibus misericordie.

18. [43] Docendi sunt christiani, quod dans pauperi aut mutuans egenti melius facit quam si venias redimereet.

19. [44] Quia per opus charitatis crescit charitas et fit homo melior, sed per venias non fit melior sed tantummodo a pena liberior.

20. [45] Docendi sunt christiani, quod, qui videt egenum et neglecto eo dat pro veniis, non idulgentias Pape sed indignationem dei sibi vendicat.

21. [46] Docendi sunt christiani, quod nisi superfluis abundent necessaria tenentur domui sue retinere et nequaquam propter venias effundere.

22. [47] Docendi sunt christiani, quod redemptio veniarum est libera, non precepta.

23. [48] Docendi sunt christiani, quod Papa sicut magis eget ita magis optat in veniis dandis pro se devotam orationem quam promptam pecuniam.

24. [49] Docendi sunt christiani, quod venie Pape sunt utiles, si non in cas confidant, Sed nocentissime, si timorem dei per eas amittant.

25. [50] Docendi sunt christiani, quod si Papa nosset exactiones venialium predicatorum, mallet Basilicam s. Petri in cineres ire quam edificari cute, carne et ossibus ovium suarum.

1. [51] Docendi sunt christiani, quod Papa sicut debet ita vellet, etiam vendita (si opus sit) Basilicam s. Petri, de suis pecuniis dare illis, a quorum plurimis quidam concionatores veniarum pecuniam eliciunt.

2. [52] Vana est fiducia salutis per literas veniarum, etiam si Commissarius, immo Papa ipse suam animam pro illis impigneraret. 3. [53] Hostes Christi et Pape sunt ii, qui propter venias predicandas verbum dei in aliis ecclesiis penitus silere iubent.

4. [54] Iniuria fit verbo dei, dum in eodem sermone equale vel longius tempus impenditur veniis quam illi.

5. [55] Mens Pape necessario est, quod, si venie (quod minimum est) una campana, unis pompis et ceremoniis celebrantur, Euangelium (quod maximum est) centum campanis, centum pompis, centum ceremoniis predicetur.

6. [56] Thesauri ecclesie, unde Pape dat indulgentias, neque satis nominati sunt neque cogniti apud populum Christi.

7. [57] Temporales certe non esse patet, quod non tam facile eos profundunt, sed tantummodo colligunt multi concionatorum.

8. [58] Nec sunt merita Christi et sanctorum, quia hec semper sine Papa operantur gratiam hominis interioris et crucem, mortem infernumque exterioris.

9. [59] Thesauros ecclesie s. Laurentius dixit esse pauperes ecclesie, sed locutus est usu vocabuli suo tempore.

10. [60] Sine temeritate dicimus claves ecclesie (merito Christi donatas) esse thesaurum istum.

11. [61] Clarum est enim, quod ad remissionem penarum et casuum sola sufficit potestas Pape.

12. [62] Verus thesaurus ecclesie est sacrosanctum euangelium glorie et gratie dei.

13. [63] Hic autem est merito odiosissimus, quia ex primis facit novissimos.

14. [64] Thesaurus autem indulgentiarum merito est gratissimus, quia ex novissimis facit primos.

15. [65] Igitur thesauri Euangelici rhetia sunt, quibus olim piscabantur viros divitiarum.

16. [66] Thesauri indulgentiarum rhetia sunt, quibus nunc piscantur divitias virorum.

17. [67] Indulgentie, quas concionatores vociferantur maximas gratias, intelliguntur vere tales quoad questum promovendum.

18. [68] Sunt tamen re vera minime ad gratiam dei et crucis pietatem comparate.

19. [69] Tenentur Episcopi et Curati veniarum apostolicarum Commissarios cum omni reverentia admittere. 20. [70] Sed magis tenentur omnibus oculis intendere, omnibus auribus advertere, ne pro commissione Pape sua illi somnia predicent. 21. [71] Contra veniarum apostolicarum veritatem qui loquitur, sit ille anathema et maledictus.

22. [72] Qui vero, contra libidinem ac licentiam verborum Concionatoris veniarum curam agit, sit ille benedictus.

23. [73] Sicut Papa iuste fulminat eos, qui in fraudem negocii veniarum quacunque arte machinantur,

24. [74] Multomagnis fulminare intendit eos, qui per veniarum pretextum in fraudem sancte charitatis et veritatis machinantur,

25. [75] Opinari venias papales tantas esse, ut solvere possint hominem, etiam si quis per impossibile dei genitricem violasset, Est insanire.

1. [76] Dicimus contra, quod venie papales nec minimum venialium peccatorum tollere possint quo ad culpam.

2. [77] Quod dicitur, nec si s. Petrus modo Papa esset maiores gratias donare posset, est blasphemia in sanctum Petrum et Papam.

3. [78] Dicimus contra, quod etiam iste et quilibet papa maiores habet, scilicet Euangelium, virtutes, gratias, curationum &c. ut 1. Co. XII.

4. [79] Dicere, Crucem armis papalibus insigniter erectam cruci Christi equivalere, blasphemia est.

5. [80] Rationem reddent Episcopi, Curati et Theologi, Qui tales sermones in populum licere sinunt.

6. [81] Facit hec licentiosa veniarum predicatio, ut nec reverentiam Pape facile sit etiam doctis viris redimere a calumniis aut certe argutis questionibus laicorm.

7. [82] Scilicet. Cur Papa non evacuat purgatorium propter sanctissimam charitatem et summam animarum necessitatem ut causam omnium iustissimam, Si infinitas animas redimit propter pecuniam funestissimam ad structuram Basilice ut causam levissimam?

8. [83] Item. Cur permanent exequie et anniversaria defunctorum et non reddit aut recipi permittit beneficia pro illis instituta, cum iam sit iniuria pro redemptis orare?

9. [84] Item. Que illa nova pietas Dei et Pape, quod impio et inimico propter pecuniam concedunt animam piam et amicam dei redimere, Et tamen propter necessitatem ipsius met pie et dilecte anime non redimunt eam gratuita charitate?

10. [85] Item. Cur Canones penitentiales re ipsa et non usu iam diu in semet abrogati et mortui adhuc tamen pecuniis redimuntur per concessionem indulgentiarum tanquam vivacissimi?

11. [86] Item. Cur Papa, cuius opes hodie sunt opulentissimis Crassis crassiores, non de suis pecuniis magis quam pauperum fidelium struit unam tantummodo Basilicam sancti Petri?

12. [87] Item. Quid remittit aut participat Papa iis, qui per contritionem perfectam ius habent plenarie remissionis et participationis?

13. [88] Item. Quid adderetur ecclesie boni maioris, Si Papa, sicut semel facit, ita centies in die cuilibet fidelium has remissiones et participationes tribueret?

14. [89] Ex quo Papa salutem querit animarum per venias magis quam pecunias, Cur suspendit literas et venias iam olim concessas, cum sint eque efficaces?

15. [90] Hec scrupulosissima laicorum argumenta sola potestate compescere nec reddita ratione diluere, Est ecclesiam et Papam hostibus ridendos exponere et infelices christianos facere.

16. [91] Si ergo venie secundum spiritum et mentem Pape predicarentur, facile illa omnia solverentur, immo non essent.

17. [92] Valeant itaque omnes illi prophete, qui dicunt populo Christi ‘Pax pax,’ et non est pax.

18. [93] Bene agant omnes illi prophete, qui dicunt populo Christi ‘Crux crux,’ et non est crux.

19. [94] Exhortandi sunt Christiani, ut caput suum Christum per penas, mortes infernosque sequi studeant,

20. [95] Ac sic magis per multas tribulationes intrare celum quam per securitatem pacis confidant.

M.D.Xvii.

End of Project Gutenberg’s Martin Luther’s 95 Theses, by Martin Luther

Chapter 1 of 1